{[['
']]}
']]}
O kadar yorulmuşum ki, perdenin karşısına yığılıyorum. Bir film koyuyorlar ve başlıyorum izlemeye. Pek çok defa izlemeye kalkışıp yarısında terk ettiğim ya da terk etmek zorunda kaldığım bir film aslında bu. İronisiyle beni daha da içine çeken ve olmazsa olmaz dans ve müzikleriyle Bollywood temasının kıyılarında dolaşan; “taare zameen par”(Her Çocuk Özeldir).
“Her çocuk özeldir” filmi yabancısı olduğumuz, günlük hayatta çok karşılaşmadığımız, filmi izlerken de varlığını sonradan anladığımız bir hastalık ve Hint geleneksel aile yaşantısı üzerinden başlıyor hikâyesini anlatmaya. Hastalığın adını yanımdaki arkadaşım söylüyor sessizce; disleksi. Aman Allah’ım, disleksi de ne? Nasıl bir hastalık bu böyle? İsmi bile bir acayip diyorum. Film yavaş yavaş onu da öğretiyor bize. Disleksi; dikkat bozukluğu, okuyamama, yazamama kısacası öğrenememe temelli bir davranış bozukluğu esasen. Film ilerledikçe arkadaşım dipnot vermeyi sürdürüyor…
Öyle duygu yüklü bir film diyemem ama etkileyici sahneleri de yok değil. Filmin Hint sokaklarından kesitler sunduğu sahnelerde Doğu kültürünün bizde de olan bazı özellikleri çıkıyor karşıma. Aile bağları, kadının toplumdaki konumu ve okuldaki öğretmenleri görünce bu sanı giderek sağlamlaşıyor. Evet diyorum, her ne kadar İngiliz sömürgesi altında dillerinin bir kısmı ve dolayısıyla kültürlerinin büyük bir kısmı asimile olmuşsa da, Hintlilerde halen bize benzeyen özellikler bulmak, aslında bizim de Doğu kültüründen geldiğimizin eşsiz bir örneği.
Filme geri dönecek olursak; disleksi hastası Ishaan’ın disiplin altında okuyarak derslerinin daha iyi ya da en azından iyi olacağına inanan babası tarafından yatılı okula verilmesi sonrası, onu okula yerleştirip döndükleri ilk sahne ve Ishaan’ın gözyaşları filmin en etkili sahnesi adeta. Kendinizi bir anda Ishaan’ın yerinde buluyor ve içten içe gözyaşı döküyorsunuz tam da burada. Filmin en eğlenceli sahnesi ise değişen sanat dersi öğretmeni Nikumbh’un sınıfa ilk girdiği an. Eğlenceli bir kostüm ve flütle sınıfa giren öğretmenin tüm öğrencilerle birlikte dans ederek sınıfı coşturması ister istemez tebessüm ettiriyor insana.
Aslında hikâye tam da burada, Nikumbh’un filme dahil olmasıyla başlıyor. Zira geldiği özel bir zihinsel engelliler okulundan edindiği deneyimi Ishaan’ın yeteneklerini ortaya çıkarmasını sağlayacak bir pratiğe döken Nikumbh, gecenin kahramanı oluveriyor filmin sonunda.
Eğer zamanınız varsa ki film yaklaşık 3 saat, soğuk bir kış gecesinde sıcak salep eşliğinde izlenebilecek aksiyonsuz, drama ağırlıklı bir film “taare zameen par”. Yabancı olduğunuz bir dünyaya adım atıp eğlenmeye niyetiniz varsa, “Her çocuk özeldir” gecenin filmi olmaya aday.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder