"Gracias"

garros, gracias, hafta, nadal, paris, pazar, roland, son, tenis,

{[['']]}

Yer; yaşadığım yer. Mekan bir çiğ köfte istasyonu. Zaman sıradan, günlerden Pazar. Karınlar acıkmış, hava sıcak, yemek hazırlamaya takat yok anlaşılan.

Mekan sahibi tanıdık, az daha zorlasan kankayız hatta. NR1 TV’de dönen birkaç şarkının üzerine “saat kaç diyorum” heyecanla. Saat geç, saat geçmiş. Olamaz; “NTV Spor’u açar mısın, maç vardı” diyorum. Kaçtı? Kaçtaydı? soruları arasında Digiturk 134 üncü kanal açılıyor nihayet. Ekranda bir maç var. Üstüne” Bu muydu maç” diye alaycı bir ifade. Üstüme aynı alaycı bakışlar… “Seviyorum” diyorum, oynuyorum hatta.

Rafael Nadal- David Ferer Roland Garros 2013, Paris final maçı, final seti. Heyecanlı değilim, ekrandaki adam heyecanlı oysa. Servisi geniş alanda karşılıyor. Ekranda yaşayan bir efsane. Heyecanlı olmalıyız hepimiz. Gözlerimiz kırpılmamalı hatta. İki İspanyol… Top bir o yanda bir bu yanda. Kale arkası izleyenler şanslı bu açıdan. Maratonun boynu ağrıyor zira. O da ne bir ara duruyor Ferrer. Belli ki tribünde birileri konsantrasyon bozma peşinde. Nadal’ ın ihtiyacı yok oysa. Aralarında İspanyolca konuşuyorlar, hakem anlamıyor. Muhabbete adeta Fransız kalıyor. Kendisi Fransız ya hatta, çaktırmıyor.

Bir ara yağmur yağdığı gözüme çarpıyor. Spiker yağmur molası verildiğini söylüyor üstüne. Toprak zemin ağırlaşıyor. Minik Ferrarisine spin attırır gibi kayamıyor Nadal zemin üzerinde; sendeliyor. Ferrer agresif, bana göre kendini yoruyor.

Sonucu bir gün sonra gazeteden okuyorsam da kazananı biliyorum. Hatta gözyaşı döktüğünden de eminim şampiyonun. Nasıl poz verdiğinden emin değilim sadece. Bakıyorum da bu kez ısırmak yerine öpüyor kupasını adamakıllı. Aklında belli belirsiz hislerle 8.ye kalkıyor bu kupa başının üzerine. Evinde pek de minik sayılmayacak bir müze olmalı diyorum kendime, gülümsüyor.

Ve o beklenen konuşmasını yapmak üzere mikrofona uzanıyor. Raketin gribini tutar gibi en altta birleşiyor parmakları mikrofon üzerinde. Önce ailesine ve sakatlık döneminde kendisini yalnız bırakmayanlara teşekkür ediyor sonra bana.

“pertev Bey” diyor, “Gracias”.

“Doy las gracias Rafa.”